پاره ای از توقعات امام زمان از شیعیان

[مونسم خدا]

بسم الله
سلام

مبحث یازدهم و دوازدهم – سرودن و خواندن شعر در فضایل و مناقب آن حضرت

این عمل نوعی یاری رساندن به آن حضرت به شمار می رود امام صادق (ع) فرمودند: هر کس در باره ما یک بیت شعر بگوید ، خداوند در بهشت خانه ای برای او خواهد ساخت. و باز فرمودند: هیچ کس در باره ما بیت شعری نگوید مگر آنکه به روح القدس تآیید و یاری شده باشد.

و از امام رضا (ع) فرمودند: هر فرد مومنی که در باره ما شعری بسراید که ما را به آن مدح گوید، خداوند برای او در بهشت منزلگاهی خواهد ساخت که هفت برابر وسعت دنیا باشد ، که هر فرشته مقرب و هر پیغمبر فرستاده شده ای او را در آنجا دیدار خواهد کرد.

[مونسم خدا]

بسم الله
سلام

مبحث سیزدهم- قیام هنگام یاد شدن نام یا القاب آن حضرت

یکی از علمای اعلام در کتاب نجم الثاقب از سید عبدالله نواده سید نعمت الله جزایری آورده است : که روزی حضرت صاحب (عج) در مجلس امام صادق یاد شد ، پس امام صادق به منظور تعظیم و احترام اسم آن حضرت بپا ایستاد.

[مونسم خدا]

بسم الله

سلام


مبحث چهاردهم و پانزدهم و شانزدهم - گریستن و گریانیدن و خود را به گریه کنندگان شبیه نمودن در فراق آن حضرت

در جلد هم بحار النوار از امام رضا (ع) آمده که فرمودند: هر آن کس که مصیبت ما را متذکر شود پس به خاطر آنچه بر ما وارد شده است بگرید و بگریاند روز قیامت با ما ، در درجه مان خواهد بود و هر آنکه مصیبت ما برایش یاد آوری شود ، پس بگرید و بگریاند ، روزی که چشم ها اشکبار خواهند بود دیدگانش گریان نشود.

در همان کتاب از امام صادق آمده که فرمود: هر کس که ما را یاد کند یا نزد او یاد شویم پس از چشمش همچون بال پشه ای اشک بیرون آید ، خداوند گناهانش را می آمرزد هر چند که همچون کف در یا باشد.

حدیث در این باره فراوان است ولی برای طولانی نشدن به این دو بسنده میکنیم

[مونسم خدا]

بسم الله

سلام


مبحث هفدهم - درخوست معرفت امام عصر (عج) از خداوند

در کافی از ابوبصیر نقل شده که گفت امام محد باقر به من فرمودند: آیا امام خود را شناخته ای ؟ گوید : عرضه داشتم آری به خدا سوگند! پیش از آنکه از کوفه بیرون بیام . فرمود همین تو را کفایت میکند.

از همان منبع در خبر صحیحی از امام محمد باقرامده که فرمودن: بلندا و رکن و کلید امر و درب اشیا و خشنودی خدای تبارک و تعالی بعد از معرفت و اطاعت امام است.

پس بر بندگان لازم است از درگاه خداوند شناخت و معرفت امام زمانشان را بخواهند.

[مونسم خدا]

بسم الله

سلام

مبحث هجدهم - تداوم درخواست عرفت از آن  حضرت (عج)

ثقه الاسلام کلینی ، شیخ نعمانی و شیخ طوسی به سند های خود از زراره روایت کردند که گفت شنیدم امام صادق (ع) فرمودند: برای آن جوان پیش از قیامش غیبتی خواهد بود. گفتم چرا؟ فرمود: می ترسد - و به شکمش اشار کرد - سپس فرمود: ای زراره و اوست منتظر و اوست که در ولادتش شک می کنند ، پس بعضی می گویند : پدرش بدون بازمانده از دنیا رفت و بعضی از آنها میگویند: در حالی که در شکم مادر بود ، پدرش فوت کرد و بعضی می گویند: دو سال پیش از فوت پدرش متولد شد و او است منتظر ، مگر این که خداوند دارد که شیعه را امتحان کند ، پس در آن هنگام است که تشکیک و توهم اهل باطل آغاز می شود. ای زراره! اگر آن زمان را درک کردی ،

این دعا را بخوان

خدایا! تو مرا به خود مرا شناسا کن ، که اگر خودت را به من نشناسانی ، پیغمبرت را نخواهم شناخت ، خدایا! تو رسولت را به من بشناسان ، اگر رسول خود را به من نشناسانی ، حجتت را نخواهم شناخت. پروردگارا! حجت خود را به من بشناسان ، که اگر حجت خود را بهمن نشناسانی ، از دین خود گمراه خواهم شد.

[مونسم خدا]

بسم الله

سلام

مبحث نوزدهم - مداومت به خواندن دعای غریق

عبد‌الله سنان نزد امام صادق عليه‌السلام بود؛ مي‌گويد روزي امام به ما فرمودند: به زودي شبهه‌اي به شما روي خواهد آورد و شما نه پرچمي خواهيد داشت که ديده شود و نه امامي که هدايت کند! تنها کساني از اين سردرگمي نجات مي‌يابند که دعاي غريق را بخوانند و گفتم: دعاي غريق چگونه است؟

فرمود: به خداوند عرض مي‌کني: يا اَللهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمِ؛ يَا مُقَلِّبَ‌القُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلي دِينِک: اي خدا، اي بخشنده، اي بخشاينده! اي کسي که قلب‌ها را دگرگون مي‌سازي قلب مرا بر دينت پايدار بدار!

[مونسم خدا]

سلام

داستان نگارش کتاب مکیال المکارم

سید محمدتقی موسوی اصفهانی صاحب کتاب مکیال المکارم نقل می کند:به فكر افتادم كه كتاب جداگانه‌اي در اين باره بنگارم كه آن فوايد را در برگيرد، و به سبك جالبي آن را به رشتة تحرير درآوردم. اما حوادث زمان و رويدادهاي دوران و ناراحتي‌هاي بي‌امان، مانع از انجام اينكار مي‌شد، تا اين كه كسي را در خواب ديدم كه با قلم و سخن نتوان او را توصيف نمود؛ يعني مولا و حبيب دل شكسته‌ام و امامي كه در انتظارش هستيم او را به خواب ديدم كه با بياني روح‌انگيز چنين فرمود: «اين كتاب را بنويس و عربي هم بنويس و نام او را مكيال‌المكارم في فوائد الدعاء للقائم(ع) بگذار!»
همچون تشنه‌اي از خواب بيدار، و در پي اطاعت فرمانش شدم ولي توفيق ياريم نكرد، تا اين كه در سال گذشته 1330 ق. به مكة معظمه سفر كردم و چون در آن جا بيماري وبا شيوع يافت، با خداوند عزّوجلّ عهد بستم كه هر گاه مرا از گرفتاري‌ها نجات دهد و بازگشتم را به وطن آسان گرداند تأليف كتاب را شروع نمايم. پس خداوند بر من منت نهاد و مرا به سلامت به وطن بازگرداند، پس به تأليف كتاب اقدام نمودم تا به عهدي كه با خداوند بسته بودم، عمل كرده باشم               

************************

تشرف صاحب مكيال المكارم خدمت امام زمان(عليه السلام)

صاحب مکیال به مناسبت‌هايي در كتاب خود به دو مورد از تشرفات خود به محضر امام زمان(ع) و سبب اتصال زمين و آسمان اشاره كرده كه آن را براي روشني چشم شيعيان و شيفتگان و منتظرانش مي‌آوريم:

تشرف اول
«در يكي از سال‌هاي گذشته، قرض‌هايم بسيار و احوالم سخت شد در اين حال ماه رمضان هم فرا رسيد، پس به آن جناب توجه كردم و در سحرگاه يكي از شب‌ها حاجتم را بر آن حضرت عرضه داشتم، وقتي نماز صبح را در مسجد به جا آوردم، به منزل برگشتم و خوابيدم.
در خواب به ديدار آن جناب شرفياب گشتم، آن حضرت به زبان فارسي به من فرمودند: «قدري بايد صبر كني، تا از مال خاصِ دوستان خود بگيريم و به تو برسانيم.
وقتي از خواب بيدار شدم فضا را معطر يافته و غم و اندوه از من دور شده بود، چند ماهي نگذشته بود كه از اهل دین براي من وجوهي آوردند كه به وسيله آن قرض‌هايم را ادا كردم و به من گفت: «اين از سهم امام(ع) است».


************************

تشرف دوم

سيد شهيد و علامة فقيد در جلد اول مكيال المكارم تشرفي ديگر را اين چنين روايت مي‌كند: «شبي در خواب ديدم امام عصر(ع) به همراه يكي از پيامبران بني اسرائيل به خانه‌اي كه در آن ساكن هستم، وارد شدند و به اتاق من كه رو به قبله است تشريف آورده، و به بنده فرمودند كه مصائب مولاي شهيدمان حضرت اباعبدالله الحسين(ع) را بخوانم.
[من هم] امر مطاعش را امتثال كردم و آن حضرت روبه ‌روي من به حالت استماع نشست.
چون ذكر مصيبت را به پايان بردم، ابتدا به طرف كربلا به زيارت سيد الشهداء(ع) پرداختم و آنگاه به سمت طوس، زيارت حضرت ابوالحسن امام رضا(ع) را خواندم و سرانجام رو به سوي حضرتش زيارت مولايم حضرت حجت(ع) را به جا آوردم
.
چون زيارت‌ها را به پايان رسانيدم و آن حضرت خواستند كه تشريف ببرند، آن پيامبر بني‌اسرائيل ـ كه همراه ايشان بود ـ از سوي آن جناب وجهي را به من داد كه مبلغ آن را ندانستم و بعد از نظر من پنهان شدند.
فرداي آن شب، يكي از علماي بزرگوار را ديدار كردم و او به من مبلغ قابل توجهي داد كه همچون باران بهاري پر بركت بود. پس با خود گفتم: «اين تأويل خوابي است كه پيشتر ديدم.»
پس از اين خواب، آن قدر بركت‌هاي باطني و علوم كامل پنهاني و معارف ايماني و الطاف رباني به من عنايت شد كه زبان خامه از بيان آن ناتوان است

[مونسم خدا]

سلام

مطالب این قسمت خلاصه شده ای از کتاب مکیال المکارم می باشد

[مونسم خدا]

بسم الله

سلام

مبحث بیستم - دعا در زمان غیبت آن حضرت

دعایی است که سید بن طاووس در کتاب مهج الدعوات آورده ، در حدیثی که غیبت حضرت مهدی(عج) در آن یاد شده ، راوی گوید: عرض کردم شیعیانت چه کار کنند؟ فرمود بر شما باد بر دعا کردن ، و انتظار فرج کشیدن ، تا آنجا که گوید: عرضه داشتم به چه چیزی دعا کنیم فرمود می گویی:

خدایا! تو خود و فرستاده ات و فرشتگانت و پیغمبرت و والیان  امرت را به من شناساندی ، خدایا! من نگیرم جز آنچه تو عطا کنی و هیچ نگهدارنده ای جز تو برایم نیست. خدایا! مرا از منازل دوستانت دور مگردان و دلم را پس از آنکه هدایت کرده ای، منحرف منمای. خدایا مرا به ولایت کسی که اطاعتش را بر من واجب ساخته ای هدایت فرمای