يک آسمان ترانه براي آمدنت...

[فهیمه]

چو دل با عشق دلبر آشنا شد  
به مثل گل به گلشن با صفا شد 
مقيم كوي دلبر گشت صد شكر 
غم و دردش به لطف او دوا شد  

[فهیمه]

ای فضای بارگاهت برتر از حدّ بیان

آنچه بر عالم نهان شد نزد تو آمد عیان

گر دو عالم را به خاک درگهت بارد کسی

باشد این سودا به نزد قدردانان رایگان

فیض عامَت می‌رسد بر خلق عالم دم به دم

نیست جایز اهل همت را به حاجت امتحان

کی بود یارب که گردم در حریمت باریاب

وین سخن را دم به دم سازم ز دل وِرْد زبان

کای حریم بارگاهت کعبه اهل جهان

وی وجود باکمالت صاحب عصر و زمان

[فهیمه]

وقت آن شد کز حریم غیب سر برآوری
کار چون بر خلق مشکل شد نمایی داوری
داورا! تا کی بود ماه جمالت در نقاب؟
تا به کی داری روا بر خلق این غارتگری؟
وقت شد کز صفحه ایام شویی زنگ جور
و ز عدالت مر ضعیفان را نمایی یاوری
تا که لامع در رکابت از صمیم دل کُنَد
با زبان عذرگو, زین لفظ، معنی گستری

[فهیمه]

مرا آيين و ملت روي دلبر 
قرار و بي قراري كوي دلبر  
دلم را پس نگيرم تا قيامت  
ز زنجير و كمند موي دلبر  

[علی9359]

ای مظهر آدینه ام

من عاشق دیرینه ام

عشقت شفای سینه ام

مهدی بیا مهدی بیا

[فهیمه]

ز عشق دلبرم شوري است بر سر  
اگر گويم سخن گويم ز دلبر
ميان جمع خوبان دو عالم
نبيند كس ز يارم خوب و بهتر  

[فهیمه]

آقــــــا بیا؛ به خاطر بــاران ظــــهور کن

ما را از این هــوای ســراسیمه دور کن

وقتی برای بدرقـــــه عشـق میــــروی

از کوچـه های خــسته ما هم عبـور کن

افسرده از هجــــــوم هوسهای عالمین

آقـــا دل شکــــسته ما را صبـــــــور کن

آقـــــا؛ به حرمــت مفــهوم انتـــــــــظار

اشــــــعار ســــاده ما را مــــرور کـــن

کی میشــــــود که تو از راه مـیرسـی؟

این باغــهای شــب زده را غـرق نور کن

یا صـاحب الزمـان؛ قدمت خیــــر العـجل

یعنی که ای تمام عدالت، ظهــــــور کن

[فهیمه]

شاید برای آمدنت دیر کرده‌ای

وقتی نگاه آینه را پیر کرده‌ای

دیری است آسمان مرا شب گرفته است

خورشید من برای چه تأخیر کرده‌ای؟

این بارش بهاری من هم خلاصه شد

در آن دو قطره اشک که تبخیر کرده‌ای

قلب مرا شکستی و یادم نبود که

با تکه‌هاش عاطفه تکثیر کرده‌ای

با آتشی که داغ غم تو به دل زده

من را در عشق منشأ تأثیر کرده‌ای

وقتی که این همه ز غمت شکوه می‌کنم

شاید برای آمدنت دیر کرده‌ای

[فهیمه]

تو امروز و تو فرداي من اي يار  
تو دنيا و تو عقباي من اي يار 
به بزم دل ندارم جز خيالت  
كه مي باشد تسلاي من اي يار  

[فهیمه]

ندارم از غمت جز ناله زار 
چو بلبل در كنار گل به گلزار 
اسير عشق جانان را چه باشد 
به غير از اشك و آه اندر شب تار 

[سفير]

 مثل نفس یک پیچک
 مثل رد شدن از زیر سایه یک نارون
 مانند بهت غریبه ای در دور دست
 شبیه چیزی به نام عشق
 و غرق در ابهام معصومیت نگاهت
 من هنوز در کوچه های پاییزی قلبم
 بی صبرانه منتظرم
 یا مهدی مقدمت گلباران

نویسنده: سها

[سفير]

 نهنگ ها خودکشی بسته

 اونام هم خسته از دردن
 نهنگ ها گریه می کردند
 دلاشون خونه از دنیا
 تو ساحل خودکشی کردند
 نه دیگه آب نمی خواستند
 نفس هاشون دیگه گرم نیست
 چرا اونا می ان ساحل؟!
 نهنگ ها کاره تون غم نیست
 چی می خواستین بگین با ما
 که دنیا جای موندن نیست
 نهنگ ها کاش نمی رفتین
 الان که وقت مردن نیست
 شما جون دادین و انگار
 منم در حال جون دادن
 پیام دادین به آدمها
 حقیقت رو نشون دادن
 اگه تاریک و مبهم نیست
 چرا دریا دیگه امن نیست
 اخه مامن کجا باشه
 فقط حرف تو و من نیست
 دوباره جمعه دلگیره
 نهنگ ها هم حالا خستن
 می دونی  انتظار سخته
 اقا قولی با ما بستن
 نهنگ ها آقامون شاید
 همین روزا با ما باشه
 میون خشکی و دریا
 تو قلب عاشقا جاشه
 کنار جمعه می شینیم
 با یک دل که همش سوخته
 لبامون ندبه می خونه
 چشامونم به در دوخته
 آقامون مرد میدونه
 می اد یک روز زیر بارون
 نهنگ ها خودکشی بسته
 بالا باشه دستامون
 
شعر از : سها
 به گل نشستن صدها نهنگ در بنگال
 87/3/2